ياسر برخاست و گفت : پدر و مادرم فداى تو باد اى رسول خدا ! چون رحلت كردى چه كسى از ما ترا بايد غسل دهد ؟ فرمود : على بن ابى طالب ( ع ) و او آهنگ شستن هيچ يك از اعضاى من نمىكند مگر اينكه فرشتگان ياريش مىدهند . عمار گفت : پدر و مادرم فدايت باد ، چون رحلت كردى چه كسى از ما بر تو نماز مىگزارد ؟ فرمود : آرام باش كه خدايت رحمت كناد . آنگاه به على ( ع ) فرمود : اى پسر ابى طالب ! چون ديدى كه جان از پيكر من دورى گزيد مرا غسل بده و نيكو غسل بده و مرا در همين دو جامه ( ملافه ) ام كفن كن ، يا در پارچه‌هاى سپيد مصرى و يك برد يمنى ، كفنم را گرانبها نكنى . و سپس جسدم را برداريد و مرا بر لبهء گورم نهيد و نخستين كس كه بر من نماز خواهد گزارد ، خداوند جبران‌كننده است كه از فراز عرش خود بر من نماز مىگزارد ، ( اين موضوع مثل آن است كه خداوند فرموده است : به تحقيق كه خداوند و فرشتگانش بر پيامبر درود مىفرستند و در مورد خداوند فراز و نشيب مطرح نيست ) ، سپس جبريل و ميكائيل و اسرافيل در گروههايى بىشمار از فرشتگان كه شمار آنان را جز خداوند كس نمىداند نماز مىگزارند ، سپس فرشتگان گرد عرش و سپس ساكنان هر يك از آسمانها و پس از ايشان همهء افراد خاندانم و زنان و خويشاوندانم اشاره مىكنند و درود مىفرستند . و مبادا كه مرا با صداى گريه و خروش برآوردن بيازارند . آنگاه فرمود : اى بلال ! مردم را فرا خوان و چون مردم فرا آمدند ، رسول خدا ( ص ) در حالى كه عمامه‌يى بر سر پيچيده و به كمان خويش تكيه داده بود آمد و به منبر رفت و نخست ستايش و نيايش خداوند را به جا آورد و سپس چنين فرمود : ( 1 ) اى گروه ياران ! من براى شما چگونه پيامبرى بودم ؟ آيا ميان شما جهاد نكردم ؟ آيا دندانهاى پيشين من نشكست ؟ آيا پيشانى من آسيب نديد ؟ آيا خون بر چهره‌ام روان نشد ، تا آنجا كه ريش مرا رنگين ساخت ؟ آيا با نادان قوم خود تحمل سختى و رنج نكردم ؟ آيا سنگ گرسنگى بر شكم خويش نبستم ؟ گفتند : آرى اى رسول خدا ! سخت گرفتار و در راه خداوند شكيبا و پايدار بودى و از انكار كردن آزمون خداوند نهى مىفرمودى . خدايت از سوى ما برترين پاداش را عنايت فرمايد . پيامبر فرمود : و خداوند به شما هم پاداش نيكو دهاد . آنگاه فرمود : همانا پروردگار من عز و جل چنين حكم داده و سوگند خورده است كه از ستم ستمكاران در نگذرد . اكنون شما را به خدا سوگند مىدهم كه به هر يك از شما از سوى